H καρδιά του βασιλιά του βουνού ράγισε

-Τι μου λες τώρα!!! Α πάεν'από δω...
-Εχθές αγόρασα αυτοκίνητο.Είπα να στο πω.Ακόμα δεν τό'χω πάρει χαμπάρι.Νοιώθω κάπως αμήχανα.Και τι να κάνω εγώ τώρα μ'αυτό;
-Να πας να το κάνεις ένα σερβισάκι.Να πας εκδρομές.Να κατεβαίνεις κάθε μεσημέρι,γύρω στις 3 (είναι καλά;) στο κέντρο,εκεί Βενιζέλου με Εγνατία,όπου οι πεζοί εξαϋλώνονται.Ξέρω εγώ τι εννοώ.Με τα παράθυρα κλειστά.Άμα ιδρώνεις κιόλας βελτιώνεις τη θέση σου.Έχει και μανιβέλα.
-Άι σιχτίρ.
-Και μετά;
-Και μετά ήρθε ο...
-Επίσης: Εντός των αμέσως (πόσο σχετικές είναι οι λέξεις! Εχθές έμαθα κάτι για ένα είδος πλάσματος που λέγεται Σημειωτική) επομένων λεπτών θα πάρω φόρα και θα χτυπήσω κατ'επανάληψιν το κεφάλι μου στην εικόνα που είχα σχηματίσει για τον εαυτό μου τα τελευταία (άντε και λίγα ακόμη) χρόνια.Για μια φορά ακόμα.
-Γίνομαι κατανοητός;
-Ό,τι και να μου πεις,θα με γελάσεις.

Είναι να μην το πω...

και τό'πα: τα βουνά εκεί έχουν φωτοστέφανα.
Μούσκεμα...

Χούι (μεραβιλιόζα κρεατούρα)

Τι έγινε, καινούριο χούι μου φαίνεται πως απέκτησα.Πριν από λίγο που γυρνούσα από τη νυχτερινή δουλεία και καθώς ανέβαινα προς τον Κόκκορα,όλο κοιτούσα προς τ'αριστερά στο βουνό να δω το φωτοστέφανο,ή κάποιο άλλο θεικό σημάδι.Και πάνω που θα αποφάσιζα πως τα σύννεφα είναι πολύ ωραία πρωί πρωί κατάλαβα πως θά'τρωγα τα μούτρα μου με το να μην κοιτάω το δρόμο.Και δε λέει,πόσο μάλλον μ'αυτό το κρύο.Φαντάζομαι πως αν το χρησιμοποιήσω σαν επιχείρημα για να ζητήσω από την προϊσταμένη λιγότερα νυχτέρια,δε θα πετύχω και πολλά.
Θα δούμε πολλά φωτοστέφανα στα λουτρά στην Ξάνθη,είμαι σίγουρος.Και με ελάχιστο κίνδυνο.

The torture never stops

Σήμερα ξαναβγήκα στο μπαλκόνι,μια ώρα περίπου νωρίτερα από εψέ,μόλις είχα γυρίσει απ'τη δουλειά.Δε συνέβη τίποτα,μόνο η γνωστή θολούρα εκεί κάτω και το φωτοστέφανο του δάσους να μην έχει ακόμη ολοκληρωτική συνείδηση της ύπαρξής του (λες και θ'αποκτήσει ποτέ) δίνοντας στον εξωτερικό παρατηρητή την αόρατη αίσθηση πως χασμουριέται."Χασμουριούνται τα φωτοστέφανα των δασών;" αναρωτήθηκα.
Αποφάνθηκα πως δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας,ενημέρωσα σχετικά τον κόσμο -ξέρεις,που περιστρέφεται γύρω μου- και πήγα να στρίψω ένα λαιτάκι.
Και πού'σαι: μην ξεχνιέσαι:


















Αν ωστόσο ξεχάστηκες να!

Μισός ήλιος

Σήμερα το πρωί που κάτι με τράβηξε έξω στο μπαλκόνι δεν έμεινα άφωνος,αφού ήμουνα ήδη.Στα δεξιά φαινότανε το δάσος με φωτοστέφανο,αφού ο ήλιος ανέτειλε πίσω του.Αριστερά προς την πόλη ο ίδιος (φαντάζομαι) ήλιος είχε προλάβει να φωτίσει μια λωρίδα της μόνο κι αυτή η λωρίδα όπως καταλαβαίνεις ήταν φωτισμένη.Φωτισμένα τσιμεντένια κουτάκια.Η περιοχή ανάμεσα στη φωτισμένη λωρίδα και εμένα ήτανε πιο σκοτεινή,ξέρεις πώς γίνεται με τη σκιά.Η περιοχή ανάμεσα στη φωτισμένη λωρίδα και τη θάλασσα ήτανε όχι τόσο σκοτεινή όσο θολή."Καλό" σκέφτηκα και πήγα να χουζουρέψω λίγο.

Χωρίς Λόγια

Τάρας Μπούλμπα

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

35 ευρώ

-Τι θέλεις από μένα;
-Την ψυχή σου.
-Τι να την κάνεις;
-Να τη σύρω στο χώμα πίσω απ'τ'άλογό μου.Να αδειάσω το παγούρι της με το νερό καθώς θα κλαίει και θα ικετεύει.Να την κάνω να νοιώσει πιο ασήμαντη.Να δει πως κανείς δε νοιάζεται.Πως είναι στο έλεος της αρρωστημένης ηλίθιας και άλογης
-Καλά! Σταμάτα.Κατάλαβα.Μην τρως βαριά πριν τον ύπνο.Συγκεντρώσου σε αυτό που κάνεις.Αποφάσισε.
-Νομίζω πως μου ζητάς πολλά.Ήθελα να παίξω μόνο.
-Παίξε.
-Με την ψυχή σου;
-Με την ψυχή μου.Δεν έχει σημασία.Όχι πια.
-Με στενοχωρείς.
-Δεν πειράζει,έλα να σ'αγκαλιάσω.Μη σε νοιάζει.
















-Δεν υπάρχει φόβος,είναι όλα στα ψέμματα.