Γιούχου!

Τίποτα, ένα γεια είπα να πω.
-Είπες να πεις, ε; και είπες;
Ναι, και τώρα θα ασχοληθώ με κάτι άλλο.
-Λες και υπήρχε περίπτωση να μην κάνεις αυτό ακριβώς.
Μην πας να με μπερδέψεις.
-Καλά, δεν πάω.
Καλά, πήγαινε.
Ε, να πηγαίνω εγώ...
Επισκλοβούτως.
-Ούτως, ούτως.
Σαν το Star Trek δεν έχει.

Μαντρί Νωρίς Τσίνορα

Είμαι θυμωμένος.Με τους δημοτικόμπατσους του Μαλάκα Που μας Αξίζει (με το καλό να βγάλουμε και τον Ψωμιάδη).Θα σου πω λοιπόν για την άλλη μαλακία που με θύμωσε τρία χρόνια πριν.Παίρνω που λες τηλέφωνο τους γιατρούς χωρίς σύνορα (τρομάρα τους) και λέω το και το,είμαι νοσηλευτής,θέλω να γίνω εθελοντής για σας.Α,ωραία,μου λέει,τυχαίνει να έχουμε ενημέρωση για τους υποψήφιους εθελοντές,έλα να τα πούμε.Πάω κι εγώ,ήταν και άλλοι δέκα τόσοι άνθρωποι εκεί,μας είπανε ,μας έδειξαν,μπλα μπλά,τέλος.Ποιοι από σας αγαπητοί ενδιαφέρονται στ'αλήθεια να συμμετέχουν σε αποστολή;Εγώ! σηκώνω το χέρι μου.Μάλιστα.Έλα μεθαύριο να τα πούμε.Φέρε βιογραφικό και τα σχετικά.Φτιάχνω και γω μια βιογραφικάρα να (όχι,δεν είχα έτοιμο),βάζω μέσα την επαγγελματική μου εμπειρία,τις ειδικεύσεις,τις εκπαιδεύσεις,τα σεμινάρια,τη μούρλα μου,με ενδιέφερε βλέπεις να το κάνω αυτό.Να φύγω.Γίνεται μεθαύριο,πάω.Καλώσ'τον,καφέ θες,θέλω.Τα λέμε με την κυρία εκεί,και φαίνεται πως τα βρίσκουμε.Ανθρώπους σαν κι εσένα θέλουμε μου λέει,σε βλέπω να φεύγεις σύντομα.Πόσον καιρό πριν θες να σε ειδοποιήσουμε; Αμάν,σκέφτηκα,θα φύγω.Γιούχου.Είπα για έξι μήνες.Μου λέει,αν χρειαστεί τους κάνεις εννιά; Άκου λέει... Με δυο βδομάδες προειδοποίηση είμαι εντάξει παιδιά,λέω.Ολράιτ! μου λέει,θα σε ειδοποιήσουμε.΄Εκανα μεγάλη χαρά εκείνο το διάστημα.Άρχισα να αγοράζω είδη Αφρικής,να πάιρνω αέρα άδεια από τη δουλειά (κουφάλες θα φύγω,σκεφτόμανε).Εν τω μεταξύ,περνούσε ο καιρός.Η Έτσι μούχε πει σε κάνα μήνα.Περνά ο μήνας,παίρνω γω τηλέφωνο,λέω δε με ξεχάσατε,ε; Όχι,τι λες,είναι θέμα χρόνου να ανοίξει θέση,θα σε ειδοποιήσω.Περνά ο καιρός,παίρνω πάλι εγώ τηλέφωνο,λέω ρε Βάσω αργούμε,τρέχει τίποτα; Όχι,όλα καλά.Καλά.Συνεχίζω να παίρνω άδειες και να ονειρεύομαι το Πρώτο Πρωινό Κάτω από Αφρικάνικους Ουρανούς.Συναντώ στο άσχετο και την άλλη κυρία της παρέας,με βεβαιώνει κι αυτή πως φεύγω σύντομα.Στο τρίτο τηλέφωνο,κάνα τρίμηνο πριν από την Πρώτη Επαφή μου λέει έλα από δω,να σου πω.Πάω.Ξέρεις,μου λέει,οι Βέλγοι- διεθνείς -ξέρω -γω- τι -σκατά- msf δεν δέχονται την αίτησή σου.Βρε αμάν! Γιατί; Επειδή, λέει, άκου τώρα μαλακία,έχεις εφτά χρόνια εμπειρία στο ψυχιατρείο,είσαι ειδικευμένος σχετικά και για μας δεν είσαι νοσηλευτής,είσαι κάτι σαν ειδικός ψυχικής υγείας.Μπράβο,λέω,καλό,αλλά ξέρεις,ό,τι κάνει ένας νοσηλευτής χωρίς τα παραπάνω,ξέρω να το κάνω κι εγώ.Εξάλλου είμαι ο ίδιος υπέροχος τύπος που ήμουν ως χθες.Ναι,αλλά δεν μπορούμε να σε στείλουμε ως απλό νοσηλευτή και οι θέσεις για ειδικούς ψυχικής υγείας είναι λίγες και προτιμούνται ψυχολόγοι.Λογικό.Βρε αμάν λέω,νοσηλευτής είμαι τζόγια μου,μη με τρελαίνεις,να ξανακάνω αίτηση χωρίς πλούσιο βιογραφικό; Όχι,σε μάθανε τώρα.Από την μια δηλαδή κάνουνε καμπάνιες και σαμπάνιες για νέους εθελοντές και ο κόσμος έχει ανάγκη και ελάτε να προσφέρετε και δεν υπάρχουν αρκετοί και τρίχες κι από την άλλη αχ,μας πέφτετε βαρύς.Μαλάκες.Ξέρεις όμως ,μου λέει,γίνεται τον ιούλιο στη βαρκελώνη ένα σεμινάριο για εθελοντές,άμα θέλεις σε στέλνω,σε εκπαιδεύουν και μετά,δε μπορεί,θα σε στείλουν.Ε, λέω θέλω! ΟΚ! Κανονίζω την (υπόλοιπη) άδειά μου για τις ημερομηνίες που μου είπε και περιμένω.Περιττό να στο πω,ε; Ποτέ δε με ειδοποίησαν.Κι όταν πήγα πάλι εγώ να ρωτήσω,όλη η προηγούμενη ζεστή συμπεριφορά "είσαι ένας από μας" και τέτοια,είχε γίνει δημοσιουπαλληλική αδιαφορία και εμετικές δικαιολογίες.Και δεν κάθομαι στο πραγματικό δημόσιο,σκέφτηκα.
Θύμωσα,απογοητεύτηκα,χώρισα."Σκατά στους Γιατρούς χωρίς σύνορα" διακυρήττω έβερ σίνς.Και εδώ και κάνα μήνα αρχίσαν να μου στέλνουνε μέιλ με ανοιχτές θέσεις και πίπες (συγγνώμη πίπες).Τους έστειλα σχετική απάντηση.Ίσως σε τρία χρόνια να σου πω για τον τωρινό θυμό μου.Καλά να είμαστε.

Ησυχία!

Θα σε ειδοποιήσω λίγο πριν εκραγώ.
Δεν έχω καν αρχίζει να βράζω.
Ωστόσο.
Και,το παραδέχομαι,μου ασκεί μια σχετικά ακατανίκητη έλξη το ζειν εγκεφαλικώς.
Ώρες ώρες.
Εγκεφαλικώς.Άρα;
Άρα εγκεφαλικώς,ταυτολογώ.
Επειδή το γιατί το βρίσκω ενδιαφέρον μόνο για πλάκα.
Ή για συνεννόηση.
Κατ'επίφασιν.
Τσ τσ τσ.
Άρα;
Άρα με συναισθήματα που μισο-αποκαλύπτονται.Όπως με το γυμνό σώμα και το γυμνό σώμα που μισο-αποκαλύπτεται.Έτσι.
Τι σ'αρέσει πιο πολύ;
Και τα δυο,ξέρω.

Μια μέρα με λιακάδα

Στραβός Γιαλός

Εγώ θα πάω.Έστω και μόνος.Σιγά μην αρμενίσω ίσια.Όχι εγώ φίλοι μου.Πα μουά.Με λένε Ρίζο κι όπως θέλω τα γυρίζω.Και γύρνα από δω και γύρνα από κει.Τα γυρίζω.Δημιουργώ έτσι -ο Δημιουργός- μια δίνη,μια ρουφήχτρα.Και εκείνη κάνει τη δουλειά της.Μόνη της.Δε χρειάζεται να την παρακαλέσω,καθοδηγήσω,ψήσω,παρασύρω.Εκείνη κάνει τη δουλειά της.Εγώ ξεγελιέμαι μόνο πως τη δημιουργώ.Δε συμβαίνει όμως έτσι.Γελιέμαι.Από μόνος μου,πώς αλλιώς;Ίλιγγος.Κωνσταντίνος Ίλιγγος,φανερός πράκτωρ.Έτσι μου συστήθηκε και γω πάλι -τι άλλο;- γελάστηκα.Χα!
"Θα γίνεις Κυρίαρχος" της έλεγα σοβαρά.Μάλλον θά'χει γίνει κυρίαρχος κάπου,σε κάτι,δε μπορεί.Ο καθένας είναι Κυρίαρχος.Και μη με ρωτήσεις σε τι κυριαρχεί,μπορώ και μόνος.Εγώ,ας πούμε,ξέρω κάνα δυο πράγματα που εύκολα μπορούν να μασήσουν πως είμαι ο Κυρίαρχός τους.
Παραλήρημα τέλος.

Έκανα τα μούτρα του αέρα κρέας

Τον έδερνα,εγώ κι άλλοι δέκα νοματαίοι από τις δέκα το πρωί ως τ'απόγεμα στις τέσσερεις.
Στη μία του δώσαμε είκοσι λεπτά ν'ανασάνει.Ο αέρας.
Πολύ μπουνίδι.
Τον είχαμε του χεριού μας,μη γελιέσαι.
Σε μια στιγμή ανοίγει το παράθυρο.Τρόμαξα πως θα μας ξεφύγει.Μετά είδα να μπαίνει από το παράθυρο Αυτό Που Δε Μπορεί Να Ειπωθεί.Τρόμαξα περισσότερο.Ακόμα τρέμω.
Προς το τέλος της άνισης μάχης επιτέλους καταλάβαμε: κάναμε όλοι μαζί "χου".
Με χαρακτηριστικά απειλητική διάθεση,μην ακούς τι λένε.Τον φυσήξαμε.Τον αέρα.
Αργότερα έτρωγα το Πήλινο Του Δικηγόρου.
Έτσι πέρασα τα Φώτα.

Tέλης

Είναι το χέρι που με ταίζει και είμαι και γω.Παίρνω ό,τι μου δίνει, τις πιο πολλές φορές όχι λαίμαργα,ξέροντας όμως πως χρειάζομαι αυτό που μου δίνει.Αναγκάζω τον εαυτό μου να αναγκάζεται να έχει ανάγκη και τις παροχές του,μα και την ύπαρξή του.Κυρίως με ενοχλεί,έτσι πείθω τον εαυτό μου.Αυτός πάλι δεν περνάει άσχημα.Ενίοτε.Σήμερα με παρατάισε.Φούσκωσα,αλλά τι τα θες,σου μιλάω για το χέρι.
Ναι,αυτό ήθελα να πω: Σήμερα μ'έκανε να νοιώσω καλά.Τού'κανα και γω παρέα,οπότε,ξέρεις,ό,τι δίνεις παίρνεις.Αχώνευτο αξίωμα,αλλά αξίωμα,όχι χαζά.Αξιωματάρα.Ό,τι δίνεις πάιρνεις.Κι αν σου φαίνεται πως παίρνεις λιγότερα απ'όσα αξίζεις,είναι που δεν δίνεις αρκετά.Κωλοαξίωμα σου λέω...
Ή μήπως όλα τελικά έχουν να κάνουν με γκόμενες;