
Είναι το χέρι που με ταίζει και είμαι και γω.Παίρνω ό,τι μου δίνει, τις πιο πολλές φορές όχι λαίμαργα,ξέροντας όμως πως χρειάζομαι αυτό που μου δίνει.Αναγκάζω τον εαυτό μου να αναγκάζεται να έχει ανάγκη και τις παροχές του,μα και την ύπαρξή του.Κυρίως με ενοχλεί,έτσι πείθω τον εαυτό μου.Αυτός πάλι δεν περνάει άσχημα.Ενίοτε.Σήμερα με παρατάισε.Φούσκωσα,αλλά τι τα θες,σου μιλάω για το χέρι.
Ναι,αυτό ήθελα να πω: Σήμερα μ'έκανε να νοιώσω καλά.Τού'κανα και γω παρέα,οπότε,ξέρεις,ό,τι δίνεις παίρνεις.Αχώνευτο αξίωμα,αλλά αξίωμα,όχι χαζά.Αξιωματάρα.Ό,τι δίνεις πάιρνεις.Κι αν σου φαίνεται πως παίρνεις λιγότερα απ'όσα αξίζεις,είναι που δεν δίνεις αρκετά.Κωλοαξίωμα σου λέω...
Ή μήπως όλα τελικά έχουν να κάνουν με γκόμενες;
3 comments:
Αξιωματάρες και τα δύο...
Και μας πιάνουν όλους.. και τους κυνικούς και τους ρομαντικούς και τους κυνικορομαντικούς..
andreversed:
Ξέρεις. Ό,τι παίρνεις δίνεις.
k αν σου φαίνεται πως δίνεις περισσότερα απ' όσα αξίζει(ς), είναι που δεν παίρνεις αρκετά.
- Τα είδη είναι ζυγιζόμενα;
- Μάλιστα μανδάμ.
- Ένα ρολό κιμά τυλίξτε μου.
...ego pali nomizo oti isxiei ayto me tis gkomenes...
Post a Comment